توضیحات
فروغ ، درمیان شاعران پس از نیما ، چهره ای است که با آثار دوران کمال خود به نگرش و تکنیک ویژه ای دست می یابد و هر دو رسالت فردی و اجتماعی شاعر واقعی را به انجام می ر ساند. او ، باشناخت واقعیت های درونی و بیرونی خویش ، زوال را به مثابه ی درونمایه ی اصلی آثارش کشف کرد و « خودسرایی » را به مثابه ی مهم ترین ویژگی تکنیک و ساختار شعرش پذیرفت.
-محمود-نیکبخت--گمان-(1).webp)
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.