آدم ها روی پل – ویسواوا شیمبورسکا – مارک اسموژنسکی – شهرام شیدایی – چوکا چکاد – نشر مرکز

توضیحات

شعرهای این مجموعه بدون استثنا، از دید همه ی منتقدان شعر شیمبورسکا، مهم بوده و از ارزش هنری بالایی برخوردار است که در این کتاب همه ی این شعرها از اصلِ لهستانیِ آن ها به فارسی ترجمه شده اند. مترجمان این اثر در مقدمه ی کتاب، از سختیِ ترجمه ی اشعارِ شیمبورسکا می گویند. آن ها بیان می دارند که وقتی در عملِ ترجمه، نه تنها دو زبانِ متفاوت، بلکه دو سنتِ متفاوتِ بیانِ ادبی با هم برخورد می کنند، ترجمه ی شعر کاری بس خطرناک می گردد.

هنر بیانِ شیمبورسکا دراین است که توسط نمایاندنِ آن چه که هست – در علم، جامعه، سیاست، تاریخ و ماقبل تاریخ و … – فضاهای بی کرانِ آن چه که نیست را می شکافد و چیزهایی را بیرون می کشد و جلوه می دهد که یا بر اثر تصمیم گیری هایی در افقِ توجهِ آدمی قرار نگرفته و دور از چشم و در تاریکیِ ناخودآگاه به حیاتِ خود ادامه می دهند، یا برای چشمِ آدمی قابل رؤیت نیستند. بعضی از شعرهای شیمبورسکا به تمامی، از سؤال هایی تشکیل می شود که هوشیارانه نقاط ضعفِ آگاهیِ آدمی را فاش می کند. از دید شیمبورسکا، در فاصله ی بین یک دانه ی شن و آگاهیِ آدمی، بینِ خاصیتِ تمیزدهنده ی کلام و به هم پیوستگی وجود، بین تلاش و زحمت هر روزه ی آدمی برای حفظِ زندگی و همیشه نابهنگام بودنِ مرگ، در تمام این فاصله ها، ابعادی از ماوراء الطبیعه ی وجود، به روی انسان می خندد. از همین رو، شیمبورسکا، شاعرِ مکان های خالی و خلأهاست.