توضیحات
در آسمان ادبیات حماسی ایران نام حکیم ابوالقاسم فردوسی همچون خورشید می درخشد. سوای متن و داستان های حماسی شاهنامه و لحن شورانگیز آن در سراسر کتاب، عمل فردوسی در نوع خود یک عمل حماسی و ملی محسوب می شود. این شاعر گرانقدر زمانی شروع به سرودن و جمع آوری و بازتولید افسانه ها نمود که زبان پارسی رو به انحطاط و فراموشی بود و واژه های بیگانه روح و جان این زبان کهن را می جویدند. با وجود این که در زمان سرودن شاهنامه، زبان ادبی و علمی غالب کشور زبان عربی بود، حکیم ابوالقاسم فردوسی چنان در سرودن این ابیات دقت و سلیقه به خرج داد که در قصر بلند پنجاه هزار بیتی اش تنها هشتصد و شصت و پنج واژه ی عربی یافت می شود
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.