به سوی مانیفست نو (جیبی) – پرتاب های فکر 13 – تئودو آدورنو و ماکس هورکهایمر – هوشنگ افتخاری – چشمه

توضیحات

به سوی مانیفست نو کتابی کوچک و کم‌حجم و از یک منظر نوعی کتاب‌سازی محسوب می‌شود، گویی آخرین لایه‌های باقی‌مانده‌های فکری به‌جامانده از نویسنده یا متفکری است که بیشترِ ناشران و محققان نقش تاریخی برای آن قایل‌اند. این لایه‌های باقی‌مانده یا رسوبات فکری انرژی انفجاری در خود دارند؛ انرژی که از خلال سنت فکری متفکرانش گرد آمده و موجز شده است. به طوری که به ایده‌های محوری بدل شده‌اند دیگر، ایده‌هایی که دو متفکر ضمن بحث و مجادله پرتاب می‌کنند، گاه هر یک حرف خود را می‌زند، بی‌توجه به حرف دیگری، و گاه به یکدیگر پاسخ می‌دهند. ایده‌ها، محوری هستند هر چند تا حدی گنگ. عنوان کتاب به‌درستی «مانیفست» گذاشته شده است زیرا تقریباً در تمام جملات، کلمهٔ «باید» به کار رفته است. مقطع و کوتاه بودن جملات یادآور نوعی اکسپرسیونیسم آمیخته به اندیشه‌ورزی است. همچون حرکت تند و کوبندهٔ قلم‌موی نقاش بر بوم خود.